Activiteit inschrijven

Elke dag bekijkt ze haar WhatsApp. Tussen de foto’s van haar kinderen en een berichtje van haar vader verschijnen beelden uit Oost-Congo die de meesten onder ons liever nooit zouden zien.

Ituri, Noord-Kivu, Zuid-Kivu. Een regio waar meer dan honderd gewapende groepen het land opeisen, waar gevochten wordt om grondstoffen die wij dagelijks in onze broekzak dragen, en waar buurlanden hun eigen spel spelen. Wie trekt er werkelijk aan de touwtjes? Wat weet de internationale gemeenschap, en waarom verandert er zo weinig? En is er nog hoop op vrede?

Weinig mensen kennen het antwoord zo goed als Mélanie De Groof (tot vorig jaar coördinator van het VN-expertenpanel voor Congo en vandaag expert bij MONUSCO, de VN-vredesmissie). Samen met haar collega’s vormt ze “de ogen en de oren van de Veiligheidsraad”. Ze gaat ter plaatse, verzamelt bewijs en schrijft de rapporten waarop New York beslist over sancties. Zo toonde haar panel met foto’s, cijfers en namen van bevelhebbers aan dat Rwanda de M23-rebellen steunt en aanstuurt. “Wij zijn pottenkijkers”, zegt ze. “We storen.” Wat dat kost, weet ze maar al te goed: in 2017 werden twee collega’s van het panel vermoord.

Hoe verzamel je bewijs in een van de gevaarlijkste gebieden ter wereld? Hoe voer je een gesprek met een rebellenleider die zweert dat hij nooit op een vluchtelingenkamp zou schieten? En hoe blijf je, na alles wat je gezien hebt, geloven in de menselijkheid?